TMK Madde 993 – Yararlanma
TMK Madde 993 metni
Zilyetliğin hükümleri / Sorumluluk / İyiniyetli zilyet bakımından / Yararlanma
Madde 993
İyiniyetle zilyedi bulunduğu şeyi, karineyle mevcut hakkına uygun şekilde kullanan veya ondan yararlanan zilyet, o şeyi geri vermekle yükümlü olduğu kimseye karşı bu yüzden herhangi bir tazminat ödemek zorunda değildir.
İyiniyetli zilyet, şeyin kaybedilmesinden, yok olmasından veya hasara uğramasından sorumlu olmaz.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 993 gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 906 nci maddesini karşılamaktadır.
Hüküm değişikliği yoktur. Ancak birinci fıkranın ifadesi kaynak Kanunun 938 inci maddesinin Almanca metni dikkate alınarak düzeltilmiştir.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Madde, bir şeyi iyiniyetle elinde bulunduran zilyedin, o şeyi kullanması ve şeyin zarar görmesi yüzünden geri vereceği kişiye karşı sorumlu olmadığını düzenler.
Bu madde ile izleyen iki madde (TMK m. 994 ve 995), zilyedin bir şeyi asıl hak sahibine geri vermek zorunda kaldığı durumlarda taraflar arasındaki hesaplaşmayı düzenler. Örneğin geçersiz bir satış sözleşmesiyle bir araç alan kişi, sözleşmenin geçersizliği anlaşılınca aracı geri vermek zorundadır. Kullanım, hasar, giderler ve ürünler konusunda kimin neyi ödeyeceği, zilyedin iyiniyetli olup olmamasına göre değişir.
İyiniyetli zilyet, şeyi geri vermekle yükümlü olduğunu bilmeyen ve bilmesi de gerekmeyen kişidir (TMK m. 3). Böyle bir zilyet şeyi sahip olduğunu düşündüğü hakka uygun biçimde kullanmışsa, örneğin malik olduğuna inanarak aracı olağan şekilde kullanmışsa, bu kullanım için tazminat ödemez. Şey bu sürede kaybolur, yok olur veya hasar görürse bundan da sorumlu tutulmaz.
Bu koruma, zilyedin kendisini hak sahibi sandığı süre için geçerlidir. Zilyet geri verme yükümlülüğünü öğrendikten sonra artık iyiniyetli sayılmaz ve o andan sonraki sorumluluğu TMK m. 995'e göre belirlenir.