TMK Madde 924 – Alacağın devri

TMK Madde 924 metni

Ortak hükümler / Alacaklının hakları / Alacağın devri

Madde 924

İpotekli borç senedindeki veya irat senedindeki alacağın devri, rehin senedinin teslim edilmesine bağlıdır.

Rehin senedinin nama yazılı olması hâlinde devralanın adı ve devir işlemi senet üzerine yazılır.

Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.

TMK Madde 924 gerekçesi

Yürürlükteki Kanunun 838 inci maddesini karşılamaktadır.

Maddeyle ipotekli borç ve irat senedinden doğan alacağın devri, rehin senedinin alacağı devir alana teslimi şartına bağlanmıştır. Nama yazılı olanlarda ayrıca devir hususu ve devir alanın adının senet üzerine yazılması zorunlu sayılmıştır.

Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.

Açıklama

Madde, ipotekli borç senedindeki veya irat senedindeki alacağın devrinin rehin senedinin devralana teslim edilmesine bağlı olduğunu düzenler.

Senetteki alacak, senedin teslimiyle devredilir. Teslim yapılmadıkça devir gerçekleşmez. Hamile yazılı senette teslim yeterlidir. Nama yazılı senette ise ayrıca devralanın adı ve devir işlemi senedin üzerine yazılır. Bu kayıtlar, senedi sonradan elinde bulunduran kişinin alacaklı olduğunu göstermesini sağlar.

Bu kural ipotekten farklıdır. İpotekle güvence altına alınmış bir alacak, alacağın devrine ilişkin genel hükümlere göre devredilir; senet teslimi söz konusu değildir ve devrin geçerliliği tapuya tescile de bağlı değildir (TMK m. 891). İpotekli borç senedi ve irat senedinde ise alacak senede bağlı olduğundan devir senedin teslimiyle olur.

Devir borçluya bildirilmemişse borçlu, kupona bağlı olmayan faiz ve yıllık edimleri eski alacaklıya ödeyerek borcundan kurtulabilir. Ana paranın ödenmesinde ise ödeme anında alacaklı olduğunu ispat eden kişiye ödeme yapılması gerekir (TMK m. 917).