TMK Madde 847 – Zamanaşımı
TMK Madde 847 metni
Kurulması ve sona ermesi / Sona ermesi / Zamanaşımı
Madde 847
Taşınmaz yükü zamanaşımına tâbi değildir.
Muaccel olan edimler, borçlunun kişisel borcu hâline geldiği tarihten başlayarak zamanaşımına tâbi olur.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 847 gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 762 nci maddesini karşılamaktadır.
Hüküm değişikliği yoktur. İsviçre Medenî Kanunun 790 inci maddesine uygun olarak iki fıkra hâlinde düzenlenmiştir. Yürürlükteki metinden farklı olarak; "yapılacak ve verilecek şeyler" yerine her ikisini de kapsayacak "edimler" denilmiştir.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Taşınmaz yükünün kendisi zamanaşımına uğramaz; vadesi gelen tek tek edimler ise kişisel borca dönüştükleri tarihten itibaren zamanaşımına tâbidir.
Zamanaşımı, bir alacağın belirli bir süre istenmemesi hâlinde borçlunun ödemekten kaçınabilmesi sonucunu doğurur. Bu madde, taşınmaz yükünde iki ayrı şeyi birbirinden ayırır.
Birincisi yükün kendisidir. Taşınmaz yükü tapuya kayıtlı bir aynî haktır ve zamanaşımına uğramaz. Alacaklı uzun süre hakkını kullanmasa da yük, tapuda kayıtlı olduğu ve başka bir sebeple sona ermediği sürece devam eder.
İkincisi, her yıl veya her dönem doğan tek tek edimlerdir. Bir edim muaccel olduğunda, yani istenebilir hâle geldiğinde, önce yüklü taşınmazın güvencesi altındadır. Muaccel olmasından başlayarak üç yıl sonra kişisel borç hâline gelir ve taşınmaz bu borcun güvencesi olmaktan çıkar (TMK m. 848/2). Zamanaşımı, edimin bu şekilde kişisel borca dönüştüğü tarihten başlar. Süre, Türk Borçlar Kanununun zamanaşımına ilişkin hükümlerine göre belirlenir.
Örneğin her yıl ürün verilmesini öngören bir yükte, 2020 yılında muaccel olan edim 2023 yılında kişisel borca dönüşür; bu edim için zamanaşımı da o tarihten işlemeye başlar.
Gerekçeye göre eski metindeki "yapılacak ve verilecek şeyler" ifadesi yerine her ikisini kapsayan "edimler" terimi kullanılmıştır.