TMK Madde 814 – Malvarlığı intifaında borçların faizi
TMK Madde 814 metni
İntifa hakkı / İntifa hakkının hükümleri / İntifa hakkı sahibinin yükümlülükleri / Malvarlığı intifaında borçların faizi
Madde 814
Malvarlığı intifaında, intifa hakkı sahibi bu malvarlığındaki borçların faizlerini ödemekle yükümlüdür. Ancak, durum ve koşullar haklı gösteriyorsa, intifa hakkı sahibi bu yükümlülükten kurtarılmasını isteyebilir. Bu takdirde intifa hakkı, borçların ödenmesinden sonra kalan kısım üzerinde devam eder.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 814 gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 738 inci maddesini karşılamaktadır.
Hüküm değişikliği yoktur. Ancak, maddenin kenar başlığı içeriğine uygun olarak, "Bir mamelekin, borçlarının faizi" yerine "Malvarlığı intifaında borçların faizi" şeklinde düzenlenmiştir.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Bir malvarlığının bütünü üzerinde intifa hakkı kurulduğunda, o malvarlığına ait borçların faizlerini intifa hakkı sahibinin ödeyeceğini ve bundan kurtulma imkânını düzenler.
İntifa hakkı tek bir mal üzerinde kurulabileceği gibi bir malvarlığının tamamı üzerinde de kurulabilir (TMK m. 794). Bilinen bir örnek, mirasbırakanın sağ kalan eşine terekenin tamamı veya bir bölümü üzerinde intifa hakkı bırakmasıdır. Bir malvarlığı yalnızca mallardan değil, borçlardan da oluşur.
Kural olarak intifa hakkı sahibi, malvarlığının gelirlerinden yararlandığı için bu malvarlığına ait borçların faizlerini de öder. Ana para borcu ise malvarlığının sahibine aittir.
Durum ve koşullar haklı gösteriyorsa intifa hakkı sahibi bu yükümlülükten kurtarılmasını isteyebilir. Örneğin borçların faiz yükü malvarlığının getirisine göre çok ağırsa faizleri ödemek onun için anlamsız hâle gelebilir. Bu durumda borçlar malvarlığından ödenir ve intifa hakkı geriye kalan mallar üzerinde devam eder. Böylece intifa hakkı sahibi daha küçük ama borçlardan arınmış bir malvarlığından yararlanır.
Maddenin kenar başlığında geçen "malvarlığı intifaı" ifadesi, eski Kanundaki "mamelek" kavramının karşılığıdır. Tek bir malın üzerindeki intifada borç faizlerine ilişkin genel kural TMK m. 813'tedir.