TMK Madde 676 – Paylaşma sözleşmesi

TMK Madde 676 metni

Paylaşmanın sonuçlandırılması / Paylaşma sözleşmesi

Madde 676

Mirasçılar arasında payların oluşturulması ve fiilen alınması veya aralarında yapacakları paylaşma sözleşmesi mirasçıları bağlar.

Paylaşma sözleşmesiyle mirasçılar, tereke mallarının tamamı veya bir kısmı üzerindeki elbirliği mülkiyetinin miras payları oranında paylı mülkiyete dönüştürülmesini de kabul edebilirler.

Paylaşma sözleşmesinin geçerliliği yazılı şekilde yapılmasına bağlıdır.

Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.

TMK Madde 676 gerekçesi

Yürürlükteki Kanunun 611 inci maddesini karşılamaktadır.

Maddenin birinci fıkrası kenar başlığıyla birlikte yürürlükteki maddeden anlaştırılmak suretiyle yeniden kaleme alınmıştır.

Maddenin ikinci fıkrası kaynak İsviçre Medenî Kanununun 634 üncü maddesinde yer almayan bir hükümdür. Bununla paylaşmanın tereke mallarının tamamını kapsamasının zorunlu olmadığı ifade edilmiştir. Mirasçılar tereke mallarının tamamı veya bir kısmıyla ilgili olarak elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesini de kabul edebilirler. Böylece paylaşmanın, paylı mülkiyete dönüşüm şeklinde gerçekleşmesine de olanak sağlanmış olmaktadır.

Maddenin üçüncü fıkrası yürürlükteki maddenin ikinci fıkrasında olduğu gibi, paylaşma sözleşmesinin geçerliliğinin yazılı şekilde olmasını yeterli görmektedir. Burada adî yazılı şekil koşulu korunmuştur. Paylaşma sözleşmesine işlerlik kazandırmak amacıyla ve ülke gerçekleri göz önünde tutularak 1984 tarihli Öntasarıdan farklı olarak paylaşma sözleşmesinde resmî yazılı şekil koşulu aranmamıştır.

Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.

Açıklama

Mirasçıların tereke mallarını kendi aralarında nasıl paylaşacaklarını ve bu paylaşmanın hangi şekilde yapılan sözleşmeyle bağlayıcı hâle geldiğini düzenler.

Birden çok mirasçı varsa, mirasbırakanın ölümüyle tereke mallarının hepsi mirasçılara elbirliği mülkiyetiyle geçer (TMK m. 640). Elbirliği mülkiyetinde mirasçıların belirli payları yoktur; her mirasçının hakkı terekenin tamamına yayılır ve tasarruflar için kural olarak hepsinin birlikte hareket etmesi gerekir. Bu ortaklık paylaşmayla sona erer.

Madde paylaşmanın iki yolunu gösterir. Mirasçılar payları oluşturup her biri kendi payını fiilen alabilir ya da bir paylaşma sözleşmesi yapabilir. Her iki durumda da yapılan paylaşma mirasçıları bağlar.

İkinci fıkraya göre paylaşma, malların tek tek mirasçılara verilmesi biçiminde olmak zorunda değildir. Mirasçılar terekenin tamamında veya bir kısmında elbirliği mülkiyetini miras payları oranında paylı mülkiyete (TMK m. 688) dönüştürmeyi kararlaştırabilir. Örneğin dört kardeş, babalarından kalan evin her birine dörtte bir payla ait olmasını kabul edebilir. Bundan sonra her kardeş kendi payı üzerinde tek başına tasarruf edebilir.

Paylaşma sözleşmesi yazılı şekilde yapılmalıdır. Gerekçeye göre burada adî yazılı şekil yeterlidir; sözleşmenin noterde düzenlenmesi gerekmez. Bu kural terekede taşınmaz bulunsa da geçerlidir. Yurt dışında yaşayan bir mirasçı da sözleşmeyi bulunduğu yerde imzalayabilir. Yazılı olmayan bir paylaşma anlaşması ise bu madde anlamında geçerli bir paylaşma sözleşmesi değildir.

Mirasçılar paylaşma konusunda anlaşamazsa her biri mahkemeden paylaşma isteyebilir (TMK m. 642). Paylaşma sözleşmesindeki yanılma veya aldatma gibi sakatlıklar için TMK m. 680 uygulanır.