TMK Madde 614 – Sonra gelen mirasçılar yararına ret
TMK Madde 614 metni
Ret / En yakın mirasçıların tamamı tarafından ret / Sonra gelen mirasçılar yararına ret
Madde 614
Mirasçılar, mirası reddederken, kendilerinden sonra gelen mirasçılardan mirası kabul edip etmeyeceklerinin sorulmasını tasfiyeden önce isteyebilirler.
Bu takdirde ret, sulh hâkimi tarafından daha sonra gelen mirasçılara bildirilir; bunlar bir ay içinde mirası kabul etmezlerse reddetmiş sayılırlar.
Bunun üzerine miras, iflâs hükümlerine göre tasfiye edilir ve tasfiye sonunda arta kalan değerler, önce gelen mirasçılara verilir.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 614 gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 554 üncü maddesini karşılamaktadır.
Madde İsviçre Medenî Kanununun 575 inci maddesindeki aslına uygun olarak iki fıkra hâline getirilmiş, ayrıca maddeye yeni bir üçüncü fıkra eklenmiştir. Bu yeni fıkra ile kendilerine bildiride bulunulan sonraki mirasçıların da mirası kabul etmemesi hâlinde ne yapılacağı düzenlenmiştir. Buna göre mirasın, iflâs hükümlerine göre tasfiye edilmesi ve tasfiye sonunda arta kalan değerler olursa, bunların önce gelen mirasçılara verilmesi kabul edilmiştir.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Mirası reddeden mirasçıların, kendilerinden sonra gelen mirasçılara mirası kabul edip etmeyeceklerinin sorulmasını isteyebileceklerini ve bunun sonuçlarını düzenler.
En yakın yasal mirasçıların tamamı mirası reddederse tereke kural olarak iflas hükümlerine göre tasfiye edilir ve miras sonraki mirasçılara geçmez (TMK m. 612). Bu madde, reddeden mirasçılara başka bir yol açar. Mirasçılar, mirası reddederken ve tasfiye başlamadan önce, kendilerinden sonra gelen mirasçılara mirası kabul edip etmeyeceklerinin sorulmasını isteyebilir. Sonra gelen mirasçılar, örneğin altsoy ve eşten sonra mirasbırakanın ana ve babası ile onların altsoyudur.
Bu istem üzerine sulh hâkimi reddi sonra gelen mirasçılara bildirir. Bu kişiler bir ay içinde mirası kabul ederse mirasçı olur. Bir ay içinde kabul etmezlerse mirası reddetmiş sayılırlar. Burada susmanın sonucu genel kuraldan farklıdır. Genel kurala göre süresinde reddetmeyen mirasçı mirası kazanır (TMK m. 610/1); burada ise süresinde kabul etmeyen mirası reddetmiş sayılır.
Sonra gelen mirasçılar da kabul etmezse miras iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda bir değer artarsa bu değer, sonra gelen mirasçılara değil, önce gelen ve mirası reddetmiş olan mirasçılara verilir. Gerekçeye göre bu üçüncü fıkra, kaynak İsviçre Kanununda bulunmayan bir eklemedir.
Bu yol, terekenin değeri belirsiz olduğunda mirasın tasfiye yerine aile içinde kalmasına imkân verir. Sonra gelen mirasçılar ise kabul etmeden önce terekenin durumunu değerlendirme fırsatı bulur.