TMK Madde 525 – Artmirasçı hakkında

TMK Madde 525 metni

Artmirasçı atama / Hükümleri / Artmirasçı hakkında

Madde 525

Artmirasçı, mirası belirlenmiş olan geçiş anında sağ ise kazanır.

Artmirasçı geçiş anından önce ölmüşse, tasarrufta aksi öngörülmüş olmadıkça, miras önmirasçıya kalır.

Önmirasçı mirasbırakanın ölümünde sağ değilse veya mirastan yoksun kalmışsa ya da mirası reddederse, miras artmirasçıya geçer.

Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.

TMK Madde 525 gerekçesi

Yürürlükteki Kanunun 472 nci maddesini karşılamaktadır.

Madde, 1984 tarihli Öntasarının 449 uncu maddesinde olduğu gibi, İsviçre Medenî Kanununun 492 nci maddesine uygun olarak üç fıkra hâlinde kaleme alınmıştır. Hüküm değişikliği yoktur.

Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.

Açıklama

Artmirasçı, mirası ancak belirlenen geçiş anında sağ ise kazanır; önmirasçı mirası hiç alamazsa miras doğrudan artmirasçıya geçer.

Birinci fıkraya göre artmirasçının sağ olması gereken an, mirasbırakanın ölümü değil geçiş anıdır. Geçiş anı kural olarak önmirasçının ölümüdür (TMK m. 522). Artmirasçı mirasbırakanın ölümünde henüz doğmamış olsa bile geçiş anında sağsa mirası kazanır (TMK m. 583).

İkinci fıkraya göre artmirasçı geçiş anından önce ölürse onun hakkı kendi mirasçılarına geçmez. Miras önmirasçıya kesin olarak kalır. Mirasbırakan bunu istemiyorsa tasarrufta başka bir çözüm öngörebilir, örneğin artmirasçı için ayrıca bir yedek belirleyebilir (TMK m. 520).

Üçüncü fıkra ters durumu düzenler. Önmirasçı mirası hiç alamazsa miras doğrudan artmirasçıya geçer. Bu üç hâlde olur:

• Önmirasçının mirasbırakanın ölümünde sağ olmaması.
• Önmirasçının mirastan yoksun kalması (TMK m. 578).
• Önmirasçının mirası reddetmesi.

Örnek: Mirasbırakan mirasını önce eşine, eşin ölümünde yeğenine bırakmıştır. Eş mirasbırakandan önce ölmüşse miras, mirasbırakanın ölümüyle doğrudan yeğene geçer. Yeğen, eşin ölümünden önce ölmüşse miras eşte kalır ve eşin ölümünde onun mirasçılarına geçer.