TMK Madde 473 – İlân
TMK Madde 473 metni
Diğer kısıtlılarda / Usulü / İlân
Madde 473
Kısıtlama ilân edilmişse, kaldırılması da ilân olunur.
Fiil ehliyetinin yeniden kazanılması, ilânın yapılmasına bağlı değildir.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 473 gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 417 nci maddesini karşılamaktadır.
Madde anlaştırılmış ve İsviçre Medenî Kanununun 435 inci maddesine uygun olarak iki fıkra hâlinde düzenlenmiştir. Hüküm değişikliği yoktur.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
İlan edilmiş bir kısıtlamanın kaldırılmasının da ilan edileceğini ve kişinin fiil ehliyetine yeniden kavuşmasının bu ilana bağlı olmadığını düzenler.
Kısıtlama kararlarının ilanı, kısıtlı kişiyle işlem yapacak üçüncü kişilerin onun fiil ehliyetinin sınırlı olduğunu öğrenebilmesini amaçlar. Kısıtlama kalktığında aynı kişilerin bunu da bilebilmesi gerekir. Bu nedenle birinci fıkra, ilan edilmiş bir kısıtlamanın kaldırılmasının da ilan edilmesini öngörür.
İkinci fıkra önemli bir ayrım yapar. Fiil ehliyeti, vesayetin kaldırılmasına ilişkin kararla geri kazanılır; bunun için ilanın yapılmasını beklemek gerekmez. İlan yalnızca bir duyuru aracıdır ve hak kazandırıcı bir etkisi yoktur.
Örneğin akıl hastalığı nedeniyle kısıtlanan ve sonra iyileşen bir kişi hakkında vesayetin kaldırılmasına karar verilmişse, kişi fiil ehliyetine bu kararla kavuşur. Kaldırmanın ilanı gecikse bile kişi bu arada fiil ehliyetine sahip sayılır ve kendi işlemlerini yapabilir.
Madde, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı, savurganlık ve benzeri sebepler ile kişinin kendi isteğiyle kısıtlandığı durumlarda uygulanır (TMK m. 472–476). Kayyımlığın sona ermesinin ilanı ise TMK m. 478'de ayrıca düzenlenmiştir.
Gerekçeye göre madde, kaynak kanun olan İsviçre Medenî Kanununa uygun olarak iki fıkra hâline getirilmiş, hükümde değişiklik yapılmamıştır.