TMK Madde 411 – Vesayet işlerinde yetki
TMK Madde 411 metni
Vesayet işlerinde yetki
Madde 411
Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 411 gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 361 inci maddesini karşılamaktadır.
Yürürlükteki maddenin kenar başlığı, metne tam olarak uymadığı için "Salahiyettar makam" deyimi yerine maddede "Vesayet işlerinde yetki" deyimine yer verilmiştir. Vesayet işlerinde yetkili mahkemeler şimdiye kadar olduğu gibi vesayet altına alınan kişinin yerleşim yerindeki sulh ve asliye mahkemeleridir. Bir hüküm değişikliği yoktur.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Vesayet işlerinde hangi yer mahkemesinin yetkili olduğunu düzenler: yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.
Vesayet daireleri, vesayet makamı ve denetim makamından oluşur. Vesayet makamı sulh hukuk mahkemesi, denetim makamı asliye hukuk mahkemesidir (TMK m. 397). Vasi atanması, kısıtlama kararı, vasinin denetlenmesi ve izin gerektiren işlemler bu mahkemelerde yürütülür.
Yetkiyi belirleyen ölçü yerleşim yeridir. Yerleşim yeri, kişinin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir (TMK m. 19). Vesayet altına alındıktan sonra kişinin yerleşim yeri, bağlı olduğu vesayet makamının bulunduğu yer sayılır (TMK m. 21/2). Vesayet altındaki kişi, vesayet makamının izni olmadan yerleşim yerini değiştiremez; izinle değiştirirse yetki yeni yerin vesayet dairelerine geçer (TMK m. 412).
Koruma amacıyla kuruma yerleştirme ile kayyım atanmasında yetki ayrıca düzenlenmiştir (TMK m. 430, 433).
Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan bir yabancı hakkında vesayet, kayyımlık ve kısıtlılık kararı, kişinin Türkiye'de sâkin olduğu yer, sâkin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir (MÖHUK m. 42/1). Vesayet veya kısıtlılık kararının sebepleri ise kişinin millî hukukuna göre belirlenir (MÖHUK m. 10/1).