TMK Madde 412 – Yerleşim yerinin değişmesi
TMK Madde 412 metni
Yerleşim yerinin değişmesi
Madde 412
Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.
Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 412 gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 362 nci maddesini karşılamaktadır.
"Sulh mahkemesi" deyimi "vesayet makamı" olarak değiştirilmiştir.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini ancak vesayet makamının izniyle değiştirebileceğini ve taşınma hâlinde yetkinin yeni yerin vesayet dairelerine geçtiğini düzenler.
Vesayet altındaki küçük veya kısıtlı, vesayet makamının, yani sulh hukuk mahkemesinin izni olmadan yerleşim yerini değiştiremez. Vasi de bu konuda tek başına karar veremez; vesayet altındaki kişinin yerleşim yerinin değiştirilmesi, vesayet makamının iznini gerektiren işler arasında ayrıca sayılmıştır (TMK m. 462/14).
İzinle yerleşim yeri değişince vesayet işlerindeki yetki, yeni yerleşim yerindeki vesayet dairelerine geçer. Bundan sonra vasinin denetimi ve izin gerektiren işler, yeni yerdeki sulh ve asliye hukuk mahkemelerince yürütülür. Kural, vesayetin kişinin yaşadığı yere yakın bir mahkeme tarafından izlenmesini sağlar.
Kişi kısıtlı ise kısıtlama yeni yerleşim yerinde de ilân edilir. Böylece yeni çevredeki üçüncü kişiler de kısıtlamayı öğrenebilir. İlândan önce kısıtlamanın iyiniyetli üçüncü kişilere karşı ileri sürülememesi kuralı TMK m. 410/2'de yer alır.
Vesayet işlerinde yetkiye ilişkin genel kural TMK m. 411'dedir. Vesayet altındaki kişinin yerleşim yeri, bağlı olduğu vesayet makamının bulunduğu yer sayılır (TMK m. 21/2).