TMK Madde 395 – Malikin sağlığında
TMK Madde 395 metni
Aile yurdu / Sona ermesi / Malikin sağlığında
Madde 395
Malik sağlığında yurda son verebilir.
Bunun için malik, tapu kütüğündeki kaydı sildirmek üzere bir dilekçeyle mahkemeye başvurur; bu istem mahkemece ilân olunur.
İlân tarihinden başlayarak iki ay içinde bir itiraz yapılmaz veya yapılan itirazın haksızlığı anlaşılırsa, mahkeme kütükteki kaydın silinmesine izin verir.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 395 gerekçesi
1984 tarihli Öntasarının 345 inci maddesinden alınan bu hüküm, yürürlükteki Kanunun 345 inci maddesini karşılamaktadır. Yürürlükteki metinden farklı olarak üç fıkra hâlinde düzenlenmiştir. Hüküm değişikliği yoktur.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Aile yurdu malikinin sağlığında mahkemeye başvurup ilân ve itiraz sürecinden sonra tapudaki kaydı sildirerek yurda son verebileceğini düzenler.
Aile yurdunun kurulması malikin isteğine bağlı olduğu gibi, sona erdirilmesi de onun isteğiyle mümkündür. Ancak bu, malikin tek taraflı bir beyanıyla gerçekleşmez; mahkemenin izni gerekir.
Usul şöyledir:
- Malik, tapu kütüğündeki aile yurdu kaydının silinmesi için bir dilekçeyle mahkemeye başvurur.
- Mahkeme bu istemi ilân eder.
- İlân tarihinden başlayarak iki ay içinde itiraz yapılmazsa veya yapılan itirazın haksız olduğu anlaşılırsa, mahkeme kaydın silinmesine izin verir.
Kayıt silinince taşınmaz üzerindeki tasarruf sınırlamaları (TMK m. 391) kalkar. Malik taşınmazı yeniden satabilir, rehnedebilir veya kiraya verebilir; taşınmaz alacaklıların cebrî icra yoluyla başvurabileceği mallar arasına yeniden girer.
Kuruluşta olduğu gibi (TMK m. 388) sona erdirmede de ilân yapılması ve iki aylık itiraz süresi öngörülmüştür. Malikin ölümü hâlinde yurdun akıbeti TMK m. 394'te düzenlenmiştir.
Gerekçede anılan "yürürlükteki Kanun", 743 sayılı eski Medenî Kanundur; madde eski metne göre hüküm değişikliği getirmemiştir.