TMK Madde 382 – Ölüm
TMK Madde 382 metni
Aile malları ortaklığı / Ortaklığın sona ermesi / Ölüm
Madde 382
Ortaklardan birinin ölümü hâlinde onun ortaklığa dahil olmayan mirasçıları, ancak ölen ortağa düşen payın karşılığının kendilerine ödenmesini isteyebilirler.
Ölen ortak mirasçı olarak altsoyunu bırakmışsa, bunlar öbür ortakların rızası ile onun yerine ortaklığa girebilirler.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 382 gerekçesi
1984 tarihli Öntasarının 313 üncü maddesinden alınan bu hüküm, yürürlükteki Kanunun 332 nci maddesini karşılamaktadır. Daha sade ve anlaşılır bir dille kaleme alınmıştır. Hüküm değişikliği yoktur.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Aile malları ortaklığında bir ortak ölürse mirasçılarının yalnızca payın karşılığını isteyebileceğini, altsoyun ise rızayla ortaklığa girebileceğini düzenler. Ölüm, TMK m. 380'de sayılan sona erme sebepleri arasında yer almaz; ortaklık kalan ortaklar arasında devam eder.
Birinci fıkraya göre ölen ortağın ortaklığa dahil olmayan mirasçıları ortaklığa ortak olarak giremez. Bu mirasçılar yalnızca ölen ortağa düşen payın karşılığının kendilerine ödenmesini isteyebilir. Örneğin ortaklıktaki kardeşlerden biri ölmüş ve geride eşini bırakmışsa, eşi ortaklığa katılamaz; ölen ortağın payının parasal karşılığını ister. Payın değeri, ortaklık mallarının bu andaki değeri ve durumu esas alınarak belirlenir (TMK m. 383/1).
İkinci fıkra altsoy için bir istisna getirir. Ölen ortak mirasçı olarak çocuklarını veya torunlarını bırakmışsa, bunlar diğer ortakların rızasıyla ölen ortağın yerine ortaklığa girebilir. Böylece aile işletmesi bir sonraki kuşağa geçebilir. Diğer ortaklar rıza göstermezse altsoy da yalnızca payın karşılığını isteyebilir.
Gerekçede anılan "yürürlükteki Kanun", 743 sayılı eski Medenî Kanundur; madde eski metne göre hüküm değişikliği getirmemiştir.