TMK Madde 362 – Malların devri

TMK Madde 362 metni

Yönetimin sona ermesi / Malların devri

Madde 362

Ana ve baba, velâyetleri veya yönetim hakları sona erince, çocuğun mallarını, hesabıyla birlikte ergin çocuğa, vasisine veya kayyıma devrederler.

Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.

TMK Madde 362 gerekçesi

Yürürlükteki Kanunun 287 nci maddesini karşılamaktadır.

Madde, İsviçre Medenî Kanununun 326 nci maddesinden aynen alınmıştır. Yürürlükteki metne göre tek içerik farkı, devrin (gerektiğinde) kayyıma yapılmasıdır. 1984 tarihli Öntasarının 277 nci maddesi de kaynak maddeyi izlemiştir.

Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.

Açıklama

Ana ve babanın velâyeti veya çocuk mallarını yönetme hakkı sona erdiğinde çocuğun mallarını hesabıyla birlikte kime teslim edeceklerini düzenler. Çocuğun mallarının yönetimi ana ve babaya velâyetin bir parçası olarak verilmiştir (TMK m. 352). Bu yetki sona erince mallar, artık onları yönetme hakkına sahip olan kişiye geçer.

Malların kime devredileceği, yönetimin neden sona erdiğine göre değişir:

• Çocuk ergin olmuşsa, yani on sekiz yaşını doldurmuş, evlenmiş veya mahkemece ergin kılınmışsa (TMK m. 11, 12), mallar doğrudan çocuğa verilir.
• Velâyet kaldırılmış ve çocuğa vasi atanmışsa (TMK m. 348) mallar vasiye teslim edilir.
• Velâyet devam ettiği hâlde yalnızca yönetim ana ve babadan alınıp bir kayyıma verilmişse (TMK m. 361), devir kayyıma yapılır.

Devir, malların teslimiyle sınırlı değildir. Ana ve baba, yönetim süresince mallarla ilgili yaptıkları işlemleri gösteren bir hesap da vermek zorundadır. Velâyet devam ederken kural olarak hesap ve güvence vermezler (TMK m. 352/1); hesap verme yükümlülüğü yönetim sona erdiğinde doğar. Devredilen mallarda eksiklik veya zarar varsa ana ve babanın sorumluluğu TMK m. 363'e göre belirlenir. Gerekçeye göre eski metinden tek fark, devrin gerektiğinde kayyıma da yapılabilmesidir.