TMK Madde 118 – Nişanlanma

TMK Madde 118 metni

Nişanlanma

Madde 118

Nişanlanma, evlenme vaadiyle olur.

Nişanlanma, yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça küçüğü veya kısıtlıyı bağlamaz.

Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.

TMK Madde 118 gerekçesi

Yürürlükteki Kanunun 82 nci maddesini karşılamaktadır.

Maddedeki "evlenmek" sözcüğü yerine "evlenme" sözcüğü kullanılmak suretiyle bu fıkra Türkçe yazım kurallarına uygun hâle getirilmiştir.

Maddenin ikinci fıkrasında "kanunî mümessillerinin muvafakati" yerine "yasal temsilcilerinin rızası" kavramına yer verilmiştir. Bu yolla yasal temsilcisinin nişanlanmaya rızasının sadece izin şeklinde değil icazet şeklinde de olabileceği kabul edilmiştir.

Maddenin ikinci fıkrasında Türkçemize yerleşmiş olan ve gerek yazılış gerek ifade biçimi bakımından daha elverişli bir sözcük olarak "yasal temsilci" sözcükleri kullanılmıştır.

Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.

Açıklama

Madde, nişanlanmanın karşılıklı evlenme vaadiyle kurulduğunu ve küçük veya kısıtlının nişanlanmasında yasal temsilcinin rızasının gerektiğini düzenler.

Nişanlanma, iki kişinin birbirine evlenme vaadinde bulunmasıyla kurulur. Kanun bunun için bir şekil öngörmez. Yüzük takılması, tören yapılması veya ailelerin bir araya gelmesi geleneğin parçasıdır, ama nişanlanmanın kurulması için şart değildir. Belirleyici olan, tarafların ciddi ve karşılıklı bir evlenme iradesi açıklamasıdır.

Küçükler, yani onsekiz yaşını doldurmamış olanlar ile kısıtlılar, yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça nişanlanmayla bağlı olmaz. Yasal temsilci, küçük için velayet sahibi ana ve baba ya da vasi, kısıtlı için vasidir. Gerekçeye göre rıza önceden izin olarak verilebileceği gibi sonradan onay (icazet) yoluyla da verilebilir.

Nişanlılığın sonuçları sonraki maddelerdedir:

• Nişanlılık, evlenmeye zorlamak için dava hakkı vermez (TMK m. 119).
• Nişanın bozulması hâlinde maddi tazminat (TMK m. 120), manevi tazminat (TMK m. 121) ve hediyelerin geri verilmesi (TMK m. 122) istenebilir.
• Bu davalar nişanlılığın sona ermesinden başlayarak bir yıllık zamanaşımına tâbidir (TMK m. 123).

Taraflardan biri yabancıysa nişanlanma ehliyeti ve şartları her taraf için nişanlanma anındaki millî hukukuna göre belirlenir. Nişanlılığın hükümlerine ve sonuçlarına ise tarafların ortak millî hukuku, vatandaşlıkları farklıysa Türk hukuku uygulanır (MÖHUK m. 12).