TMK Madde 976 – Geçici olarak kesilme

TMK Madde 976 metni

Zilyetlik kavramı ve türleri / Geçici olarak kesilme

Madde 976

Fiilî hâkimiyetin geçici nitelikteki sebeplerle kullanılmaması veya kullanma olanağının ortadan kalkması zilyetliği sona erdirmez.

Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.

TMK Madde 976 gerekçesi

Yürürlükteki Kanunun 889 uncu maddesini karşılamaktadır.

Hüküm değişikliği yoktur. Ancak fiilî hâkimiyetin kullanılmasının engellenmesi ve kesilmesi arasındaki farkın anlaşılabilmesi için maddenin ifadesi değiştirilmiştir.

Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.

Açıklama

Madde, fiilî hâkimiyetin geçici bir sebeple kullanılamamasının zilyetliği sona erdirmediğini düzenler.

Zilyetlik, şey üzerinde fiilî hâkimiyete dayanır (TMK m. 973). Ancak bu hâkimiyetin her an fiilen kullanılması gerekmez. Kişi şeyi bir süre kullanmasa veya geçici olarak ona ulaşamasa da zilyet olmaya devam eder. Örnekler:

• Yalnızca yaz aylarında kullanılan bir yazlık evin sahibi, kışın evde bulunmasa da zilyettir.
• Sel veya kar nedeniyle bir süre girilemeyen bir tarlanın zilyetliği bu yüzden sona ermez.
• Evde bir yere konup nerede olduğu unutulan bir eşyanın zilyetliği devam eder.

Belirleyici olan, engelin geçici nitelikte olmasıdır. Engel sürekli hâle gelirse, örneğin şey kesin olarak kaybolur veya başkası onu kalıcı biçimde ele geçirirse zilyetlik sona erebilir.

Gerekçe, hükmün değişmediğini, yalnızca fiilî hâkimiyetin kullanılmasının engellenmesi ile kesilmesi arasındaki farkın daha iyi anlaşılması için ifadenin değiştirildiğini belirtir.

Kural yurt dışında yaşayanlar için de anlam taşır. Türkiye'deki evini veya arazisini yılın büyük bölümünde kullanamayan kişi bu yüzden zilyetliğini kaybetmez. Başkası bu taşınmaza el koyarsa zilyetliğin korunmasına ilişkin davalar (TMK m. 982–984) açılabilir. Bu davalarda iki aylık süre saldırının öğrenilmesinden, bir yıllık süre ise fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren işler (TMK m. 984).