TMK Madde 740 – Kural
TMK Madde 740 metni
Taşınmaz mülkiyetinin kısıtlamaları / Komşu hakkı / Bitkiler / Kural
Madde 740
Komşunun arazisine taşarak zarar veren dal ve kökler, onun istemi üzerine uygun bir süre içinde kaldırılmazsa, komşu bu dal ve kökleri kesip kendi mülkiyetine geçirebilir.
Ekilmiş veya üzerine yapı yapılmış arazisine dalların taşmasına katlanan komşu, bu dallarda yetişen meyvaları toplama hakkına sahip olur.
Komşu ormanlar hakkında bu hükümler uygulanmaz.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 740 gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 664 üncü maddesini karşılamaktadır.
Maddenin konu başlığı İsviçre aslı olan 687 nci maddede olduğu gibi "Bitkiler" şeklinde değiştirilmiştir.
Madde kenar başlığı ile birlikte anlaştırılmak suretiyle yeniden kaleme alınmıştır. Hüküm değişikliği yoktur.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Bu madde, komşu araziye taşan dal ve köklerle ilgili hakları ve taşan dallardaki meyvelerin kime ait olacağını düzenler.
Komşunun arazisine taşan dal ve kökler zarar veriyorsa, komşu önce ağacın sahibinden bunları uygun bir süre içinde kaldırmasını ister. İstem yerine getirilmezse komşu dal ve kökleri kendisi kesebilir ve kestiği kısımlar onun mülkiyetine geçer. Bu hak için iki şart birlikte aranır:
- Taşan dal veya kökler komşuya zarar vermelidir.
- Komşu önce kaldırılmasını istemiş ve uygun süre sonuçsuz geçmiş olmalıdır.
Zarar vermeyen taşmalar için kesme hakkı doğmaz.
Ekili veya üzerine yapı yapılmış arazisine dalların taşmasına katlanan komşu, bu dallarda yetişen meyveleri toplama hakkına sahip olur. Böylece kendi tarafına sarkan dallardaki meyveler ona kalır.
Bu kurallar komşu ormanlar hakkında uygulanmaz. Gerekçeye göre madde eski Kanundaki hükmü değiştirmemiştir. Bitki dikerken uyulacak kurallar özel kanunlara bırakılmıştır (TMK m. 741).