TMK Madde 721 – Sınırlıklar üzerinde paylı mülkiyet
TMK Madde 721 metni
Taşınmaz mülkiyetinin içeriği / Sınırlar / Sınırlıklar üzerinde paylı mülkiyet
Madde 721
İki taşınmazı birbirinden ayırmaya yarayan duvar, parmaklık, çit gibi sınırlıklar, aksi ispat edilmedikçe, her iki komşunun paylı malı sayılır.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 721 gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 647 nci maddesini karşılamaktadır.
Yürürlükteki maddenin "Tahdit eden şeylerin hükmü" şeklindeki kenar başlığı İsviçre Medenî Kanununun 670 inci maddesine uygun olarak "Sınırlıklar üzerinde paylı mülkiyet" şeklinde değiştirilmiştir. Madde anlaştırılmak suretiyle yeniden kaleme alınmıştır. Hüküm değişikliği yoktur.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
İki komşu taşınmazı ayıran duvar, çit veya parmaklık gibi sınırlıkların kime ait olduğu belli değilse, bu madde onları iki komşunun paylı malı sayar. Paylı mülkiyet, birden fazla kişinin bölünmemiş bir şeyin tamamına belli paylarla malik olmasıdır (TMK m. 688).
Madde bir karine koyar. Karine, aksi ispat edilene kadar doğru kabul edilen varsayımdır. Buna göre sınırlığın yalnızca kendisine ait olduğunu ileri süren komşu bunu ispat etmek zorundadır. Bu ispat, örneğin tapu plânlarına göre duvarın tamamen kendi arazisi içinde kaldığını göstererek yapılabilir. İspat edilemezse sınırlık iki komşunun ortak malı olarak kalır.
Sınırlık paylı mülkiyette sayıldığında bakım ve onarım giderleri, aksine bir anlaşma yoksa, paylı mülkiyet hükümlerine göre paydaşlar arasında payları oranında paylaşılır (TMK m. 694). Komşulardan biri sınırlığı tek başına yıkamaz veya yerini değiştiremez; paylı mal üzerindeki tasarruflar için paylı mülkiyet kuralları uygulanır.
Arazinin çit veya duvarla çevrilmesi giderlerine ilişkin genel kural TMK m. 749'dadır. O madde de bu maddedeki paylı mülkiyet hükümlerini saklı tutar.