TMK Madde 625 – İcra takibi, dava ve zamanaşımı
TMK Madde 625 metni
Defter tutma sırasında mirasçıların durumu / İcra takibi, dava ve zamanaşımı
Madde 625
Resmî defter tutulması devam ettiği sürece mirasbırakanın borçları için icra takibi yapılamaz.
Bu süre içinde zamanaşımı işlemez.
Acele hâller dışında, davalara devam edilemiyeceği gibi, yeni dava da açılamaz.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 625 gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 565 inci maddesini karşılamaktadır.
Madde İsviçre Medenî Kanununun 586 ncı maddesinin aslına uygun olarak üç fıkra hâline getirilmiştir. Hüküm değişikliği yoktur. Anlaştırılmak suretiyle yeniden kaleme alınmıştır.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Resmî defter tutulduğu sürece mirasbırakanın borçları için icra takibi yapılamayacağını, zamanaşımının işlemeyeceğini ve kural olarak davalara devam edilemeyeceğini düzenler.
Resmî defter tutma, mirasçının terekenin durumunu öğrenip karar vermesine yönelik bir süreçtir. Bu süre içinde mirasçıların alacaklılar tarafından sıkıştırılmaması gerekir. Madde bu amaçla üç kural koyar.
Birincisi, defter tutulması devam ettiği sürece mirasbırakanın borçları için icra takibi yapılamaz.
İkincisi, bu süre içinde zamanaşımı işlemez. Bu kural alacaklıyı korur. Alacaklı bu süre içinde takip yapamadığı ve kural olarak dava açamadığı için alacağının bu arada zamanaşımına uğraması önlenir.
Üçüncüsü, acele hâller dışında görülmekte olan davalara devam edilemez, yeni dava da açılamaz. Acele hâller, beklemenin telafisi güç bir zarara yol açacağı durumlardır; örneğin bir delilin kaybolma tehlikesi bulunması.
Bu kurallar, mirasçının sorumluluğu henüz belli değilken onun aleyhine işlem yapılmasını engeller. Defter tutma bitip mirasçı beyanda bulunduktan sonra alacaklılar, mirasçının seçtiği yola göre haklarını takip eder (TMK m. 627–630).