TMK Madde 587 – Gaibin hem mirasbırakan, hem mirasçı olması
TMK Madde 587 metni
Gaiplik / Gaibin hem mirasbırakan, hem mirasçı olması
Madde 587
Gaibin mirasçıları tereke mallarını teslim aldıktan sonra gaibe bir miras düşerse, ona düşen miras payı gaiplik sebebiyle kendilerine kalacak olanlar, ayrıca bir gaiplik kararı almak zorunda kalmaksızın bu miras payının teslimini isteyebilirler.
Gaibe düşen miras payını teslim alanların elde ettikleri gaiplik kararına aynı şekilde gaibin mirasçıları da dayanabilirler.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 587 gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 529 uncu maddesini karşılamaktadır. Hüküm değişikliği yoktur. Madde İsviçre Medenî Kanununun 549 uncu maddesine uygun olarak iki fıkra hâlinde düzenlenmiştir.
Kendilerine gaip olandan miras kalanların, gaibin mirasına el koyabilmeleri, her şeyden önce gaiplik kararı aldırmalarına bağlıdır. Gaiplik kararının verilmesinden sonradır ki, tereke malları güvence karşılığı gaibin mirasçılarına teslim edilir. Gaibin mallarının bunlara teslim edilmesinden sonra, bizzat gaibe bir başkasından miras kalırsa, ona düşecek miras payının, gaipliği nedeniyle kendilerine kalacak kişiler, ayrıca gaiplik kararı aldırmak zorunda kalmaksızın, onun mirasçılarının elde ettikleri gaiplik kararına dayanabilirler. Gaibin mirasçıları da gaip olması nedeniyle miras payı kendilerine kalacak kimselerin elde etmiş bulundukları gaiplik kararına aynı şekilde dayanabilirler. Her iki gruba dahil olanların da, gaibin mallarına el koyabilmeleri için, gaiplik kararı aldırmaları zorunludur. Ancak gruplardan birine girenler bir gaiplik kararı aldırmışlarsa, diğerlerinin artık böyle bir karar aldırmalarına gerek kalmayacaktır.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Aynı gaip kişi hakkında hem kendi mirası hem de ona düşen bir miras payı için ikinci bir gaiplik kararı alınmasına gerek olmadığını düzenler.
Gaip olan bir kişiyle ilgili iki ayrı grup hak sahibi bulunabilir. Birinci grup, gaibin kendi mirasçılarıdır; gaibin mallarını almak isterler. İkinci grup, gaibe başka birinden miras düşmüşse, gaip sağ olmadığı için bu paydan yararlanacak olan kişilerdir. Her iki grubun da mallara el koyabilmesi için gaiplik kararı gerekir (TMK m. 584, 586).
Birinci fıkra şu durumu ele alır: Gaibin mirasçıları gaiplik kararı alıp onun mallarını teslim almıştır. Bundan sonra gaibe bir başkasından miras düşer. Bu payın, gaip sağ olmadığı için kendilerine kalacağı kişiler, ayrıca bir gaiplik davası açmadan payın teslimini isteyebilir. Gaibin mirasçılarının aldığı gaiplik kararı bunun için yeterlidir.
İkinci fıkra aynı kolaylığı tersine tanır. Gaiplik kararını, gaibe düşen miras payı yüzünden ikinci gruptaki kişiler almışsa, gaibin kendi mirasçıları da bu karara dayanabilir.
Böylece aynı kişi hakkında iki ayrı dava açılması ve en az altı ay süren ilân sürecinin (TMK m. 33) tekrarlanması önlenir. Teslim alanlar, gaiplik hâlindeki genel kurallara tâbidir. Güvence göstermeleri gerekir ve gaip veya üstün hak sahibi ortaya çıkarsa aldıklarını geri verirler (TMK m. 584, 585).