TMK Madde 500 – Evlâtlık

TMK Madde 500 metni

Evlâtlık

Madde 500

Evlâtlık ve altsoyu, evlât edinene kan hısımı gibi mirasçı olurlar. Evlâtlığın kendi ailesindeki mirasçılığı da devam eder.

Evlât edinen ve hısımları, evlâtlığa mirasçı olmazlar.

Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.

TMK Madde 500 gerekçesi

Yürürlükteki Kanunun 447 nci maddesini karşılamaktadır.

Yeni düzenlemede sahih-gayrisahih nesep ayrımı kaldırılmış olduğundan yürürlükteki maddenin birinci fıkrasında yer alan "kendisini evlât edinen kimseye, nesebi sahih füruu gibi mirasçı olurlar" deyimindeki, nesebi sahih füruu gibi sözcükleri maddeden çıkarılmış, bunun yerine "evlât edinene, kan hısımı gibi" mirasçı olurlar ifadesi konulmuştur.

Maddenin ikinci fıkrası yürürlükteki fıkrayı aynen tekrar etmektedir. Bu fıkrada hüküm değişikliği yoktur.

Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.

Açıklama

Evlat edinilen kişi ve onun altsoyu, evlat edinene onun öz çocuğu gibi mirasçı olur; evlatlığın kendi ailesindeki mirasçılığı da devam eder, ancak evlat edinen evlatlığa mirasçı olmaz.

Evlatlık, evlat edinenin birinci zümre mirasçısıdır ve evlat edinenin öz çocuklarıyla aynı payı alır. Saklı payı da öz çocuğunki gibidir (TMK m. 506). Evlatlık evlat edinenden önce ölmüşse onun yerine kendi çocukları geçer.

Mirasçılık yalnızca evlat edinen kişi bakımından kurulur. Madde evlatlığa yalnızca evlat edinene karşı miras hakkı tanıdığından evlatlık, evlat edinenin ana babasına, kardeşlerine veya diğer akrabalarına mirasçı olmaz.

Türk hukukunda evlat edinme, evlatlığın kendi ailesiyle bağını koparmaz. Bu nedenle evlatlık, öz ana babasına ve onların akrabalarına da mirasçı olmaya devam eder. Bir kişi hem öz ailesinden hem evlat edinen aileden miras alabilir.

İkinci fıkra tek yönlü bir kural koyar: Evlat edinen ve onun akrabaları evlatlığa mirasçı olamaz. Evlatlık öldüğünde mirası kendi altsoyuna, eşine, altsoyu yoksa öz ana babasına ve onların altsoyuna kalır.

Madde, evlat edinmenin hükümlerini düzenleyen TMK m. 314'teki "Evlâtlık, evlât edinenin mirasçısı olur" kuralının miras hukukundaki karşılığıdır. Gerekçede belirtildiği gibi eski Kanundaki "nesebi sahih füru" ifadesi, evlilik içi ve evlilik dışı soybağı ayrımı kaldırıldığı için "kan hısımı gibi" ifadesiyle değiştirilmiştir.

Yurt dışında verilmiş bir evlat edinme kararına dayanarak Türkiye'de mirasçılık iddia edilecekse, kararın önce Türk mahkemesince tanınması gerekir (MÖHUK m. 58).