TMK Madde 478 – İlân
TMK Madde 478 metni
Kayyımlıkta ve yasal danışmanlıkta / İlân
Madde 478
Atamanın ilân edilmiş olması veya vesayet makamının gerekli görmesi hâllerinde, kayyımlığın sona erdiği de ilân olunur.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 478 gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 422 nci maddesini karşılamaktadır.
Madde anlaştırılmak suretiyle yeniden kaleme alınmış, maddedeki "sulh hâkimi" yerine doğru olarak "vesayet makamı" deyimi kullanılmıştır.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Kayyımlığın sona erdiğinin, atama ilan edilmişse veya vesayet makamı gerekli görürse ilan yoluyla duyurulacağını düzenler.
Kayyım atanması kişinin fiil ehliyetini etkilemez (TMK m. 458). Bu nedenle kayyım atamaları kısıtlama kararları gibi düzenli olarak ilan edilmez. Ancak bazı durumlarda kayyımın varlığı üçüncü kişiler bakımından önem taşır ve atama ilanla duyurulur. Örneğin bir malvarlığını yönetmek üzere atanan kayyımla işlem yapacak kişilerin, onun bu malvarlığı üzerinde yetkili olduğunu bilmesi gerekir.
Madde iki durumda kayyımlığın sona erdiğinin de ilan edilmesini öngörür:
- kayyımın atanması ilan edilmişse,
- vesayet makamı ilanı gerekli görürse.
Birinci durumda ilan zorunludur. Atamayı ilandan öğrenen üçüncü kişiler, kayyımın yetkisinin bittiğini de aynı yoldan öğrenebilmelidir. Aksi hâlde görevi sona ermiş bir kayyımla işlem yapmayı sürdürebilirler. İkinci durumda atama ilan edilmemiş olsa bile vesayet makamı, örneğin kayyımın çok sayıda kişiyle ilişki içinde olduğu bir işletmeyi yönettiği hâllerde, sona ermeyi duyurmayı gerekli görebilir.
Kayyımlığın hangi durumlarda sona erdiği TMK m. 477'de düzenlenmiştir. Kısıtlamanın kaldırılmasının ilanı ise TMK m. 473'te ayrıca yer alır.
Gerekçeye göre eski Kanundaki "sulh hâkimi" deyimi yerine doğru olarak "vesayet makamı" deyimi kullanılmıştır.