TMK Madde 352 – Genel olarak
TMK Madde 352 metni
Yönetim / Genel olarak
Madde 352
Ana ve baba, velâyetleri devam ettiği sürece çocuğun mallarını yönetme hakkına sahip ve bununla yükümlüdürler; kural olarak hesap ve güvence vermezler.
Ana ve babanın yükümlülüklerini yerine getirmedikleri durumlarda hâkim müdahale eder.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 352 gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 278 inci maddesinden ifadesi sadeleştirilmek suretiyle aynen alınmıştır.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Bu madde, velayet devam ettiği sürece ana ve babanın çocuğun mallarını yönetme hak ve yükümlülüğünü düzenler.
Çocuğun kendi malları olabilir. Miras, bağış, tazminat veya sigorta ödemesi yoluyla çocuğa geçen para, taşınmaz ve diğer değerler bunlara örnektir. Bu malları velayet sahibi ana ve baba yönetir. Yönetim hem bir haktır hem de bir yükümlülüktür: Ana ve baba malları özenle korumak ve değerlendirmek zorundadır.
Ana ve baba kural olarak bu yönetim için hesap vermez ve güvence göstermez. Bu yönüyle durumları, vesayet makamının denetimi altında çalışan vasiden farklıdır. Kanun, ana ve babaya bu konuda güvenir.
Bu güvenin sınırları da vardır. Ana ve baba yükümlülüklerini yerine getirmezse hâkim müdahale eder. Müdahalenin yolları sonraki maddelerde düzenlenmiştir:
- evlilik sona erdiğinde velayet kendisinde kalan eşin mal defteri vermesi (TMK m. 353),
- hâkimin talimat vermesi, bilgi ve hesap istemesi, malların tevdiine veya güvence gösterilmesine karar vermesi (TMK m. 360),
- yönetimin bir kayyıma devredilmesi (TMK m. 361).
Çocuğun serbest malları ana ve babanın yönetim veya kullanma hakkı dışında kalabilir (TMK m. 357–359). Velayet veya yönetim sona erince ana ve baba çocuğun mallarını hesabıyla birlikte devreder (TMK m. 362).