TMK Madde 347 – Çocukların yerleştirilmesi
TMK Madde 347 metni
Çocuğun korunması / Çocukların yerleştirilmesi
Madde 347
Çocuğun bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede bulunur veya çocuk manen terk edilmiş hâlde kalırsa hâkim, çocuğu ana ve babadan alarak bir aile yanına veya bir kuruma yerleştirebilir.
Çocuğun aile içinde kalması ailenin huzurunu onlardan katlanmaları beklenemeyecek derecede bozuyorsa ve durumun gereklerine göre başka çare de kalmamışsa, ana ve baba veya çocuğun istemi üzerine hâkim aynı önlemleri alabilir.
Ana ve baba ile çocuğun ödeme gücü yoksa bu önlemlerin gerektirdiği giderler Devletçe karşılanır.
Nafakaya ilişkin hükümler saklıdır.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 347 gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 273 üncü maddesini karşılayan bu madde, ifadede bazı değişiklikler yapılmak suretiyle, 1984 tarihli Öntasarının 264 üncü maddesinden alınmıştır. Yürürlükteki metne göre hüküm değişikliği yoktur.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Bu madde, çocuğun gelişmesi tehlikede veya çocuk manen terk edilmiş hâldeyse hâkimin onu ana ve babadan alarak bir aile yanına veya bir kuruma yerleştirebilmesini düzenler.
Birinci fıkraya göre hâkim iki durumda bu önlemi alabilir:
- çocuğun bedensel veya zihinsel gelişmesi tehlikedeyse,
- çocuk manen terk edilmiş hâlde kalmışsa. Manen terk, çocuğun ana ve babasıyla birlikte yaşasa bile ilgi, bakım ve eğitimden yoksun bırakılmasıdır.
İkinci fıkra farklı bir durumu düzenler. Çocuğun aile içinde kalması ailenin huzurunu, ana ve babadan veya çocuktan katlanılması beklenemeyecek ölçüde bozuyorsa ve başka çare kalmamışsa, hâkim aynı önlemleri alabilir. Bu durumda önlem ana ve babanın veya çocuğun istemi üzerine alınır; yani çocuk da bu istemde bulunabilir.
Çocuk bir koruyucu aileye veya Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı bir kuruluşa yerleştirilebilir. Bu önlem velayeti ortadan kaldırmaz; yalnızca çocuğun bakıldığı yer değişir. Ana ve babanın velayeti devam eder ve çocukla kişisel ilişki kurulmasını isteyebilirler (TMK m. 323).
Yerleştirmenin giderleri kural olarak ana ve baba tarafından karşılanır. Ana ve babanın da çocuğun da ödeme gücü yoksa giderleri Devlet üstlenir. Nafakaya ilişkin hükümler saklıdır; gerekirse ana ve babaya karşı nafaka davası açılabilir (TMK m. 329).
Yerleştirme sonuç vermezse veya baştan yetersiz görülürse velayetin kaldırılması gündeme gelebilir (TMK m. 348).