TMK Madde 336 – Ana ve baba evli ise
TMK Madde 336 metni
Genel olarak / Ana ve baba evli ise
Madde 336
Evlilik devam ettiği sürece ana ve baba velâyeti birlikte kullanırlar.
Ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hâli gerçekleşmişse hâkim, velâyeti eşlerden birine verebilir.
Velâyet, ana ve babadan birinin ölümü hâlinde sağ kalana, boşanmada ise çocuk kendisine bırakılan tarafa aittir.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 336 gerekçesi
Madde İsviçre Medenî Kanununun 297 nci maddesinden aynen alınmıştır.
Birinci fıkrada, evlilik devam ettiği sürece ana ve babanın velayeti birlikte kullanacakları şeklinde yürürlükteki Kanunun 263 üncü maddesinin birinci cümlesinde dile getirilen kural korunmuştur. Ancak yürürlükteki metnin ikinci cümlesindeki "Anlaşamazlarsa, babanın reyi muteberdir" hükmü, kadın erkek eşitliğine aykırı bulunduğu için, maddeye alınmamıştır.
İkinci fıkrada, eşlerin ortak yaşamlarına fiilen son verilmesi veya ayrılık hâlinin gerçekleşmesi durumunda, velayetin kime verileceğinin hâkim kararıyla belirleneceği hükme bağlanmıştır.
Üçüncü fıkrada ise, ana ve babadan birinin ölümü hâlinde velayetin sağ kalana, boşanma hâlinde ise çocuk kendisine bırakılan tarafa ait olduğu düzenlenmektedir. Fıkra, esasen, yürürlükteki Kanunun 264 üncü maddesinin birinci fıkrasının sadeleştirilmiş hâlidir.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Bu madde, evli ana ve babanın velayeti nasıl kullanacağını, ayrı yaşama, boşanma ve ölüm hâlinde velayetin kime ait olacağını düzenler.
Evlilik devam ettiği sürece ana ve baba velayeti birlikte kullanır. Çocuğu ilgilendiren kararları birlikte alırlar. 743 sayılı eski Medenî Kanunda ana ve baba anlaşamazsa babanın görüşü geçerliydi; gerekçede belirtildiği gibi bu kural kadın erkek eşitliğine aykırı bulunduğu için yeni Kanuna alınmamıştır.
Eşler ortak hayata fiilen son vermişse veya mahkemece ayrılık kararı verilmişse hâkim velayeti eşlerden birine verebilir. Eşlerin ayrı yaşadığı dönemde çocuklarla ilgili önlemler evlilik birliğinin korunmasına ilişkin hükümler çerçevesinde de alınabilir (TMK m. 197/4).
Ana ve babadan biri ölürse velayet kendiliğinden sağ kalana geçer. Boşanmada ise velayet, çocuğun bırakıldığı tarafa aittir. Boşanma kararında velayetin hangi eşe verileceğine ve diğer eşle kişisel ilişkiye hâkim karar verir (TMK m. 182). Sonradan ortaya çıkan yeni durumlar, örneğin velayet sahibinin başkasıyla evlenmesi veya başka bir yere gitmesi, velayet düzenlemesinin değiştirilmesine yol açabilir (TMK m. 183).
Madde, boşanmadan sonra velayetin eşlerden birine ait olacağı esasına dayanır. Kanunda boşanmış ana ve babanın velayeti birlikte kullanmasını açıkça düzenleyen bir hüküm yoktur.
Yurt dışında verilmiş bir boşanma kararındaki velayet hükmü Türkiye'de kendiliğinden hüküm doğurmaz; nüfus kayıtlarına işlenebilmesi için kararın tanınması gerekir (MÖHUK m. 58).