TMK Madde 332 – Genel olarak
TMK Madde 332 metni
Çocukların bakım ve eğitim giderlerini karşılama / Geçici önlemler / Genel olarak
Madde 332
Nafaka davası açılınca hâkim, davacının istemi üzerine dava süresince gerekli olan önlemleri alır.
Soybağı tespit edilirse, davalının, uygun nafaka miktarını depo etmesine veya geçici olarak ödemesine karar verilebilir.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 332 gerekçesi
Yürürlükteki Kanunda bulunmayan ve nafaka davasında geçici önlem alınabilmesi olanağını genel olarak düzenleyen bu madde, İsviçre Medenî Kanununun 281 inci maddesinin ilk iki fıkrasından alınmıştır. Birinci fıkra, hâkimin nafaka davası süresince gerekli olan önlemleri alabileceğini hükme bağlamaktadır. Ancak hâkim, bu önlemleri kendiliğinden değil, davacının istemi üzerine alabilir. İkinci fıkrada ise, hâkimin, soybağının tespiti hâlinde, davalıyı uygun nafaka miktarını depo etmeye veya geçici olarak ödemeye mahkûm edebileceği hükme bağlanmıştır. İkinci fıkrada düzenlenen de bir geçici önlem niteliğindedir.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Bu madde, çocuk için açılan nafaka davası sürerken hâkimin geçici önlem alabilmesini ve soybağı belli ise davalıya geçici ödeme yükleyebilmesini düzenler.
Nafaka davaları zaman alabilir; çocuğun ihtiyaçları ise beklemez. Geçici önlem, dava sonuçlanıncaya kadar çocuğun korunması için alınan ve asıl kararla yerini ona bırakan tedbirdir. Uygulamada bu amaçla bağlanan nafakaya "tedbir nafakası" denir.
Birinci fıkraya göre hâkim dava süresince gerekli önlemleri alır. Gerekçede vurgulandığı gibi bunun için davacının istemi gerekir. Boşanma veya ayrılık davasında ise hâkim çocukların bakım ve korunmasına ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden alır (TMK m. 169).
İkinci fıkraya göre çocuk ile davalı arasında soybağı belli ise hâkim davalının uygun bir nafaka miktarını mahkemeye depo etmesine veya geçici olarak ödemesine karar verebilir. Soybağı evlilik, tanıma veya babalık hükmü ile kurulmuş olabilir. Babalığın henüz belirlenmediği, yani babalık davasının sürdüğü durumlar için TMK m. 333 ayrı bir kural koyar.