TMK Madde 170 – Boşanma veya ayrılık

TMK Madde 170 metni

Karar / Boşanma veya ayrılık

Madde 170

Boşanma sebebi ispatlanmış olursa, hâkim boşanmaya veya ayrılığa karar verir.

Dava yalnız ayrılığa ilişkinse, boşanmaya karar verilemez.

Dava boşanmaya ilişkinse, ancak ortak hayatın yeniden kurulması olasılığı bulunduğu takdirde ayrılığa karar verilebilir.

Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.

TMK Madde 170 gerekçesi

Yürürlükteki Kanunun 138 inci maddesini karşılamaktadır.

Madde üç fıkrasıyla birlikte sadeleştirilmek suretiyle yeniden aynen kaleme alınmıştır.

Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.

Açıklama

Madde, boşanma sebebi ispatlandığında hâkimin hangi kararı verebileceğini ve davacının istemiyle ne ölçüde bağlı olduğunu düzenler. Davacı boşanma veya ayrılık isteyebilir (TMK m. 167). Boşanma sebebi ispatlanmışsa hâkim boşanmaya veya ayrılığa karar verir; ispatlanamazsa dava reddedilir.

İkinci ve üçüncü fıkralar hâkimin istemle bağlılığını düzenler:

• Dava yalnızca ayrılık için açılmışsa hâkim boşanmaya karar veremez. Evliliği sona erdirmek istemeyen eşe boşanma dayatılamaz.
• Dava boşanma için açılmışsa hâkim, ortak hayatın yeniden kurulması olasılığı bulunduğu kanaatindeyse boşanma yerine ayrılığa karar verebilir. Bu imkân, evliliğin kurtarılabileceği durumlarda kesin bir ayrılığın önüne geçmeye yöneliktir.

Ayrılığa bir yıldan üç yıla kadar bir süre için karar verilir (TMK m. 171). Süre bitince ortak hayat yeniden kurulmamışsa eşlerden her biri boşanma davası açabilir (TMK m. 172).

Mahkeme boşanma veya ayrılığa karar verirken velayeti ve çocukla kişisel ilişkiyi düzenler (TMK m. 182). İstem varsa maddî ve manevî tazminat (TMK m. 174) ile yoksulluk nafakası (TMK m. 175) hakkında da karar verir.

Gerekçedeki "yürürlükteki Kanun", 743 sayılı eski Medenî Kanundur; madde eski hükmün sadeleştirilmiş hâlidir.