TMK Madde 136 – Belgeler

TMK Madde 136 metni

Başvuru / Belgeler

Madde 136

Erkek ve kadından her biri, nüfus cüzdanı ve nüfus kayıt örneğini, önceki evliliği sona ermiş ise buna ilişkin belgeyi, küçük veya kısıtlı ise ayrıca yasal temsilcisinin imzası onaylanmış yazılı izin belgesini ve evlenmeye engel hastalığının bulunmadığını gösteren sağlık raporunu evlendirme memurluğuna vermek zorundadır.

Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.

TMK Madde 136 gerekçesi

Maddede, evlenme için başvuruda bulunacakların başvuruya eklemeleri gerekli olan belgeler belirlenmiştir.

Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.

Açıklama

Madde, evlenmek için evlendirme memurluğuna başvuran erkek ve kadının her birinin hangi belgeleri vermek zorunda olduğunu sayar. Başvurunun yeri ve biçimi önceki maddelerde düzenlenmiştir: Evlenecekler, içlerinden birinin oturduğu yerdeki evlendirme memurluğuna birlikte, yazılı veya sözlü olarak başvurur (TMK m. 134, 135).

Her iki taraf da şu belgeleri verir:

• nüfus cüzdanı ve nüfus kayıt örneği,
• önceki evliliği sona ermişse bunu gösteren belge, örneğin kesinleşmiş boşanma kararı veya eşin ölümünü gösteren kayıt,
• küçük veya kısıtlıysa, yasal temsilcisinin imzası onaylanmış yazılı izni,
• evlenmeye engel bir hastalığı bulunmadığını gösteren sağlık raporu.

Her belge bir evlenme engelinin denetlenmesine hizmet eder. Önceki evliliğin sona erdiğini gösteren belge, yeniden evlenmek isteyen kişinin bunu ispat etme yükümlülüğünün karşılığıdır (TMK m. 130). Yasal temsilcinin izni, küçüklerin ve kısıtlıların ancak bu izinle evlenebilmesinden kaynaklanır (TMK m. 126, 127); haklı sebep olmadan izin vermeyen yasal temsilciye karşı hâkime başvurulabilir (TMK m. 128). Sağlık raporu ise evlenmeye tıbbi sakınca bulunup bulunmadığının tespiti içindir (TMK m. 133).

Belgeleri evlendirme memuru inceler, eksik varsa tamamlar veya tamamlattırır (TMK m. 137). Başvurunun ayrıntıları TMK m. 144 uyarınca yönetmelikle düzenlenir.

Önceki evliliği yurt dışında verilmiş bir mahkeme kararıyla sona eren kişinin, bu kararı Türkiye'de tanıtıp nüfusa işletmesi gerekir (MÖHUK m. 58). Bu yapılmadıkça kişi nüfus kaydında evli görüneceğinden yeni evlenme başvurusu kabul edilmez.