TMK Madde 579 – Altsoya etkisi

TMK Madde 579 metni

Açılmanın hükümleri / Mirasa ehliyet / Mirastan yoksunluk / Altsoya etkisi

Madde 579

Mirastan yoksunluk, yalnız yoksun olanı etkiler.

Mirastan yoksun olanın altsoyu, mirasbırakandan önce ölen kimsenin altsoyu gibi mirasçı olur.

Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.

TMK Madde 579 gerekçesi

Yürürlükteki Kanunun 521 inci maddesini karşılamaktadır.

Maddenin kenar başlığı ve metni anlaştırılmak suretiyle yeniden kaleme alınmıştır. Hüküm değişikliği yoktur.

Mirastan yoksun olan kişinin, altsoyu yoksunluktan etkilenmemekte, yoksun olan kişi, mirasbırakandan önce ölmüş gibi mirasçı olabilmektedir. Bu durum, altsoyun henüz velayet altında bulunduğu dönemde, yoksun olan kişinin dolaylı yolla terekeye sahip olabilmesine neden olmaktadır. Fransız Medenî Kanununun 730 uncu maddesinde bunu önleyen hüküm mevcuttur. Yoksun olanın altsoyunun henüz velayet altında bulunduğu hâllerde, altsoya düşen miras payına, velisi olan yoksun kişinin el koymasını önleyen bu çeşit bir çözümün bizde de kabul edilmesinin doğru olup olmayacağı Komisyonda tartışılmıştır. Fakat bu gibi hâllerde velayetle ilgili hükümlerin göz önünde tutulmasıyla sorunun çözülebileceği gerekçesiyle, maddenin mevcut haliyle kalması görüşü ağır basmıştır.

Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.

Açıklama

Mirastan yoksunluk yalnızca yoksun olan kişiyi etkiler; onun altsoyu, yoksun olan mirasbırakandan önce ölmüş gibi mirasçı olur.

Mirastan yoksunluk (TMK m. 578) kişisel bir yaptırımdır ve yoksun olanın çocuklarına veya torunlarına geçmez. Altsoy, yoksun olan kişinin yerine geçer. Bu, mirasbırakandan önce ölen bir mirasçının yerini onun altsoyunun alması kuralının (TMK m. 495) uygulanmasıdır.

Örneğin babasını öldürmeye teşebbüs eden oğul babasının mirasından yoksun kalır. Oğulun çocukları ise babalarının yerine geçerek dedelerinin mirasından onun alacağı payı alır.

Gerekçe bir sakıncaya dikkat çeker. Yoksun olanın çocukları küçükse, onların mallarını velayet hakkı gereği yoksun olan ebeveyn yönetir. Böylece yoksun kişi, çocuklarına düşen miras payına dolaylı olarak el koyabilir. Komisyon bu durumu önleyen özel bir hüküm koymamış ve sorunun velayete ilişkin genel hükümlerle çözülebileceğini kabul etmiştir. Ana ve babanın çocuğun mallarını yönetirken yükümlülüklerini yerine getirmediği durumlarda hâkim müdahale eder (TMK m. 352).