TMK Madde 534 – Tanıkların katılması
TMK Madde 534 metni
Vasiyet / Şekilleri / Resmî vasiyetname / Tanıkların katılması
Madde 534
Vasiyetnameye tarih ve imza konulduktan hemen sonra mirasbırakan, vasiyetnameyi okuduğunu, bunun son arzularını içerdiğini memurun huzurunda iki tanığa beyan eder.
Tanıklar, bu beyanın kendi önlerinde yapıldığını ve mirasbırakanı tasarrufa ehil gördüklerini vasiyetnameye yazarak veya yazdırarak altını imzalarlar.
Vasiyetname içeriğinin tanıklara bildirilmesi zorunlu değildir.
Güncel metin: mevzuat.gov.tr, son karşılaştırma 29 Ekim 2026.
TMK Madde 534 gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 481 inci maddesini karşılamaktadır.
Madde, İsviçre Medenî Kanununun 501 inci maddesindeki aslına uygun olarak üç fıkra hâline getirilmiş ve arılaştırılmak suretiyle yeniden kaleme alınmıştır. Hüküm değişikliği yoktur.
Kaynak: Türk Medenî Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu, TBMM 21. Dönem, S. Sayısı 723. Gerekçe, tasarının Meclis’e sunulan metnine aittir; madde sonradan değiştirilmişse güncel metinle farklılık gösterebilir. Gerekçede geçen “yürürlükteki Kanun” 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, “kaynak Kanun” İsviçre Medenî Kanunudur.
Açıklama
Resmî vasiyetnamede mirasbırakan, imzadan hemen sonra memurun huzurunda iki tanığa metnin son arzularını içerdiğini beyan eder; tanıklar bunu imzalar.
Tanıkların görevi vasiyetnamenin içeriğini doğrulamak değildir. Tanıklar iki şeyi belgeler:
- Mirasbırakanın vasiyetnameyi okuduğunu ve metnin son arzularını içerdiğini kendi önlerinde beyan ettiği.
- Mirasbırakanı tasarrufa ehil, yani vasiyet yapabilecek durumda gördükleri.
Tanıklar bu hususları vasiyetnameye kendileri yazabilir veya yazdırabilir; her iki durumda da altını imzalamaları gerekir. Beyan, tarih ve imzanın hemen ardından ve memurun huzurunda yapılmalıdır.
Üçüncü fıkraya göre vasiyetnamenin içeriğinin tanıklara bildirilmesi zorunlu değildir. Böylece mirasbırakan, son arzularını tanıklardan gizli tutabilir.
Tanıkların ehliyet konusundaki şerhi, ileride vasiyetnamenin ehliyetsizlik sebebiyle iptali istenirse önemli bir delil olur (TMK m. 557/1). Ancak bu şerh kesin değildir; ehliyetsizlik başka delillerle ispat edilebilir.
Tanık olamayacak kişiler TMK m. 536'da sayılmıştır.